سرور مجازی – وبلاگ وب ایده http://webide.ir/blog اولین پایگاه جامع آموزش های وب ، وبمستر Sun, 06 Jan 2019 04:00:14 +0000 fa-IR hourly 1 https://wordpress.org/?v=4.9.9 برای سایت جدید خود سرور مجازی بگیریم یا هاست ابری؟ http://webide.ir/blog/%d8%a8%d8%b1%d8%a7%db%8c-%d8%b3%d8%a7%db%8c%d8%aa-%d8%ac%d8%af%db%8c%d8%af-%d8%ae%d9%88%d8%af-%d8%b3%d8%b1%d9%88%d8%b1-%d9%85%d8%ac%d8%a7%d8%b2%db%8c-%d8%a8%da%af%db%8c%d8%b1%db%8c%d9%85-%db%8c%d8%a7 http://webide.ir/blog/%d8%a8%d8%b1%d8%a7%db%8c-%d8%b3%d8%a7%db%8c%d8%aa-%d8%ac%d8%af%db%8c%d8%af-%d8%ae%d9%88%d8%af-%d8%b3%d8%b1%d9%88%d8%b1-%d9%85%d8%ac%d8%a7%d8%b2%db%8c-%d8%a8%da%af%db%8c%d8%b1%db%8c%d9%85-%db%8c%d8%a7#respond Sun, 29 Jul 2018 04:00:10 +0000 http://webide.ir/blog/?p=2957 زمانی که صحبت از انتخاب هاست یا سرور برای سایت جدید به میان می آید سوالات فراوانی به ذهن خطور می کند.  انتخاب هاست مناسب برای سایت جدید می تواند کمی پیچیده باشد. در این شرایط گزینه های متعددی پیش رو خواهید داشت و می توانید از میان هاست ابری، هاست اشتراکی، سرور مجازی، سرور …

نوشته برای سایت جدید خود سرور مجازی بگیریم یا هاست ابری؟ اولین بار در وبلاگ وب ایده. پدیدار شد.

]]>
زمانی که صحبت از انتخاب هاست یا سرور برای سایت جدید به میان می آید سوالات فراوانی به ذهن خطور می کند.  انتخاب هاست مناسب برای سایت جدید می تواند کمی پیچیده باشد. در این شرایط گزینه های متعددی پیش رو خواهید داشت و می توانید از میان هاست ابری، هاست اشتراکی، سرور مجازی، سرور اختصاصی یکی را به دلخواه و بر اساس نیازهای خود انتخاب کنید.  در این مقاله سعی می کنیم با ارائه اطلاعات مفید سردرگمی انتخاب هاست مناسب برای سایت را کمتر کنیم. در ادامه تفاوت بین هاست ابری و سرور مجازی را مرور می کنیم. پس همراه وب ایده باشید.

سرور مجازی چیست؟

سرور مجازی یا همان VPS با عنوان سرور مجازی خصوصی در میان افراد شناخته شده است. این نوع از سرور در اصل یک سرور فیزیکی است که بعدا به سرورهای مجازی کوچک تر متعدد تقسیم بندی می شود.  هر کدام از این سرورهای مجازی به عنوان سرور خود عمل می کنند.

از آنجایی که شما بخش اختصاصی سرور خود را دارید، مجموعه ای از منابع اختصاصی را خواهید داشت و  می توانید بخش های سرور را آنگونه که دوست دارید سفارشی سازی و پیکربندی نمایید. علاوه بر این، تبادل داده یا دسترسی به فایل بین اکانت های مختلف موجود در VPS وجود ندارد.  با این وجود اگر یک سرور فیزیکی با مشکل مواجه شود هر سرور مجازی که از آن سرور فیزیکی استفاده می کند نیز ممکن است با مشکل مواجه شود.  عملکرد این سرورها در صورت استفاده بیش از حد یک سایت از منابع سرور فیزیکی دستخوش تغییر می گردد. اما سرور مجازی نسبت به هاست اشتراکی مزایای زیادی دارد و می تواند گزینه امن تر و قابل اعتمادتری برای راه اندازی سایت باشد.

 

این مقاله را هم بخوانید: چگونه بهترین سرور مجازی را برای سایت خود انتخاب کنیم؟

 

چه کسانی باید از سرور مجازی استفاده کنند؟

سرور مجازی برای کاربرانی مناسب است که به دنبال کنترل سایت خود هستند  و  مهارت های فنی برای راه اندازی و سفارشی سازی محیط سرور مجازی را دارند. البته اگر فردی این مهارت و توانایی را نداشته باشد می تواند از سرور مجازی مدیریت شده شرکت استفاده کند.

هاست ابری چیست؟

هاست ابری با نام های مختلفی همچون VM یا ماشین مجازی نیز شناخته شده است. سرورهای ابری شبیه سرورهای مجازی هستند. تفاوت کلیدی که بین این ها وجود دارد این است که  به جای داشتن یک سرور فیزیکی  که مختص سایت شماست، منابع بین ماشین های فیزیکی مختلفی توزیع می شود. به کمک پلتفرم های هاست ابری شما می توانید از سرورهای متعددی استفاده کنید  و منابع بیشتری در اختیار داشته باشید. در این شرایط قادر خواهید بود قدرت سرور خود را هر جایی که ترافیک افزایش یافت بیشتر کنید. با اینکه هاست ابری انعطاف پذیری بیشتری نسبت به سرور مجازی در اختیار افراد قرار می دهد اما سفارشی سازی زیادی را ارائه نمی کند.

 چه کسانی باید از هاست ابری استفاده کنند؟

هاست ابری یک انتخاب عالی برای صاحبان سایت هایی است که به انعطاف پذیری این هاست نیاز دارند و می توانند از مزایای آن به هنگام افزایش ترافیک بهره ببرند.

چگونه بهترین گزینه را برای نیازهای خود انتخاب کنیم؟

بزرگترین تفاوتی که بین این دو سرور وجود دارد مقیاس پذیری آن هاست.  اگر می خواهید هر چه سریع تر سایت خود را راه اندازی کنید و به مقیاس بندی فکر نمی کنید، سرور مجازی نقطه آغاز خوبی برایتان خواهد بود. با اینحال اگر به دنبال تنظیمات انعطاف پذیر و سطح بالای عملکرد و ذخیره سازی هستید می توانید از هاست ابری استفاده نمایید.

نوشته برای سایت جدید خود سرور مجازی بگیریم یا هاست ابری؟ اولین بار در وبلاگ وب ایده. پدیدار شد.

]]>
http://webide.ir/blog/%d8%a8%d8%b1%d8%a7%db%8c-%d8%b3%d8%a7%db%8c%d8%aa-%d8%ac%d8%af%db%8c%d8%af-%d8%ae%d9%88%d8%af-%d8%b3%d8%b1%d9%88%d8%b1-%d9%85%d8%ac%d8%a7%d8%b2%db%8c-%d8%a8%da%af%db%8c%d8%b1%db%8c%d9%85-%db%8c%d8%a7/feed 0
چگونه لاراول ۵٫۶ را با NGINX بر روی اوبونتو ۱۸٫۰۴ نصب کنیم؟ http://webide.ir/blog/%da%86%da%af%d9%88%d9%86%d9%87-%d9%84%d8%a7%d8%b1%d8%a7%d9%88%d9%84-5-6-%d8%b1%d8%a7-%d8%a8%d8%a7-nginx-%d8%a8%d8%b1-%d8%b1%d9%88%db%8c-%d8%a7%d9%88%d8%a8%d9%88%d9%86%d8%aa%d9%88-18-04-%d9%86%d8%b5 http://webide.ir/blog/%da%86%da%af%d9%88%d9%86%d9%87-%d9%84%d8%a7%d8%b1%d8%a7%d9%88%d9%84-5-6-%d8%b1%d8%a7-%d8%a8%d8%a7-nginx-%d8%a8%d8%b1-%d8%b1%d9%88%db%8c-%d8%a7%d9%88%d8%a8%d9%88%d9%86%d8%aa%d9%88-18-04-%d9%86%d8%b5#respond Sun, 17 Jun 2018 04:00:14 +0000 http://webide.ir/blog/?p=2801 همانطور که می دانید لاروال یک فریم ورک PHP متن باز است که از الگوی طراحی MVC استفاده می کند.این گزینه تلاش داشت جایگزین پیشرفته تری را برای فریم ورک CI فراهم آورد. در سال ۲۰۱۱، لاراول نسخه اول و دوم خود را منتشر کرد و آخرین نسخه یعنی نسخه ۵٫۶ آن به همراه قابلیت …

نوشته چگونه لاراول ۵٫۶ را با NGINX بر روی اوبونتو ۱۸٫۰۴ نصب کنیم؟ اولین بار در وبلاگ وب ایده. پدیدار شد.

]]>
همانطور که می دانید لاروال یک فریم ورک PHP متن باز است که از الگوی طراحی MVC استفاده می کند.این گزینه تلاش داشت جایگزین پیشرفته تری را برای فریم ورک CI فراهم آورد. در سال ۲۰۱۱، لاراول نسخه اول و دوم خود را منتشر کرد و آخرین نسخه یعنی نسخه ۵٫۶ آن به همراه قابلیت های بهبودیافته ای همچون پشتیبانی از دستورات خط فرمان، پشتیبانی از سیستم پایگاه داده مختلف و بهبودهای Route در اختیار افراد قرار گرفت. در این آموزش سعی می کنیم به صورت مرحله به مرحله نحوه نصب لاراول نسخه ۵٫۶ را به کمک NGINX در سرور مجازی  اوبونتو ۱۸٫۰۴ مرور کنیم. پس همراه وب ایده باشید.

 چه کارهایی را در این مقاله انجام خواهیم داد؟

  • به روزرسانی مخزن اوبونتو
  • نصب NGINX
  • نصبPHP-FPM 7.2
  • نصب MariaDB
  • نصب PHP Composer
  • پیکربندی ویرچوال هاست برای لاراول
  • نصب لاراول
  • تست

پیش نیازها:

  • سرور مجازی اوبونتو با نسخه ۱۸٫۰۴
  • دسترسی روت

گام اول:به روزرسانی سرور مجازی اوبونتو

خوب قبل از اینکه وارد فرآیند نصب شویم باید مخزن اوبونتو را به روزرسانی نماییم و سپس همه پکیج های موجود را به آخرین نسخه به روزرسانی کنیم. برای انجام اینکار، ابتدا به سرور مجازی اوبونتوی خود لاگین کنید:

ssh root@ip

 

حالا مخزن اوبونتو را به روزرسانی نمایید و همه پکیج های موجود بر روی سیستم را به کمک دستور زیر به آخرین نسخه به روز کنید.

sudo apt update
sudo apt upgrade

 

سرور مجازی خود را ریبوت کنید و دوباره به کمک SSH به آن وصل شوید.

گام دوم: نصب NGINX

در این مرحله باید NGINX 1.14 را بر روی سیستم خود نصب کنیم. این گزینه به طور پیش فرض در مخزن اوبونتو موجود است . شما باید آن را به کمک دستور زیر نصب نمایید.

sudo apt install nginx -y

 

خوب بعد از اینکه فرآیند نصب کامل شد، سرویس NGINX را استارت کنید و آن را به گونه ای تنظیم نمایید که به طور خودکار در بوت سیستم اجرا شود. برای اینکار از دستور زیر کمک بگیرید:

systemctl start nginx
systemctl enable nginx

 

همانطور که می دانید NGINX بر روی پورت ۸۰ کار می کند. وضعیت موجود را به کمک دستور زیر بررسی نمایید:

netstat -plntu

 

 

همچنین می توانید از دستور زیر استفاده نمایید:

curl -I localhost

 

حتما بخوانید: چگونه لاراول را بر روی دبیان ۹ نصب کنیم؟

 

گام سوم: نصب PHP7.2  و PHP-FPM

خوب تا به اینجای کار NGINX را نصب کردیم  و حالا باید به سراغ نصب PHP-FPM نسخه ۷ برویم.

ما PHP7.2  و برخی از افزونه های PHP که برای لاراول مورد نیاز است را نصب خواهیم کرد.  خوب از دستور زیر برای اینکار کمک بگیرید:

sudo apt install php7.2 php7.2-curl php7.2-common php7.2-cli php7.2-mysql php7.2-mbstring php7.2-fpm php7.2-xml php7.2-zip -y

 

حالا به سراغ دایرکتوری پیکربندی PHP بروید و فایل php.ini موجود در این دایرکتوری را ویرایش نمایید:

cd /etc/php/7.2/
vim fpm/php.ini

 

 

خط CGI زیرا را  uncommentکنید و  مقدار آن را به صفر تغییر دهید.

cgi.fix_pathinfo=0

 

حالا فایل را ذخیره کنید و خارج شوید. می توانید PHP-FPM را استارت کنید و آن را به گونه ای تنظیم نمایید که بتواند به طور خودکار در بوت سیستم اجرا شود.

systemctl start php7.2-fpm
systemctl enable php7.2-fpm

 

در اوبونتو به طور پیش فرض، PHP-FPM تحت نظارت فایل sock اجرا می شود. این فایل را به کمک دستور زیر بررسی نمایید:

netstat -pl | grep php7.2-fpm

 

 

در این مرحله توانستیم PHP و PHP-FPM را بر روی سروس مجازی اوبونتو نصب کنیم. حالا باید به سراغ گام های بعدی برویم.

 گام چهارم: نصب پایگاه داده MariaDB

این مرحله اختیاری است اما زمانی که پروژه لاراول شما بر اساس MYSQL است باید اینکار را برای پروژه تان انجام دهید.  ما اخرین نسخه از پایگاه داده را بر روی سرور نصب خواهیم کرد. به کمک دستور زیر می توانید پایگاه داده را از  مخزن نصب کنید:

sudo apt install mariadb-server mariadb-client -y

 

 

بعد از اینکه فرایند نصب کامل شد ، MariaDB را اجرا کنید و آن را برای  اجرا در بوت سیستم آماده نمایید.

systemcl start mysql
systemctl enable mysql

 

این پایگاه داده بر روی پورت ۳۳۰۶ کار می کند.آن را به کمک دستور زیر بررسی کنید:

netstat -plntu

 

حالا به کمک دستور زیر پسورد روت این پایگاه داده را تعیین نمایید:

mysql_secure_installation

 

پسورد روت را وارد کنید، کاربر ناشناس را حذف نمایید، لاگین روت از راه دور را هم حذف کنید:

Set root password? [Y/n] Y

Remove anonymous users? [Y/n] Y

Disallow root login remotely? [Y/n] Y

Remove test database and access to it? [Y/n] Y

Reload privilege tables now? [Y/n] Y

 

نصب و پیکربندی پایگاه داده هم انجام شد.

گام پنجم: نصب PHP Composer

کامپوزر یک پکیج منجیر برای زبان برنامه نوسی PHP است. این گزینه در سال ۲۰۱۱ ایجاد شده است. بر روی سرور مجازی اوبونتو ۱۸٫۰۴، کامپوزر در مخزن موجود است و شما می توانید آن را به کمک دستور apt نصب نمایید.

sudo apt install composer -y

 

بعد از اینکه فرایند نصب کامل شد، دستور زیر را اجرا کنید و ببینید نتیجه مدنظر را می گیرید یا خیر.

composer

 

 

گام ششم: پیکربندی ویرچوال هاست برای لاراول

در این مرحله ویرچوال هاست را برای لاراول پیکربندی خواهیم کرد. اما قبل از انجام اینکار باید در مورد دایرکتوری مورد نیاز برای پروژه لاراول خود تصمیم بگیریم. ما از  دایرکتوری’/var/www/laravel’ برای پروژه خود استفاده می کنیم. آن را به کمک دستور زیر ایجاد کنید:

mkdir -p /var/www/laravel

 

حالا به سراغ دایرکتوری پیکربندی NGINX بروید و  یک فایل ویرچوال هاست جدید با نام laravel زیر دایرکتوری ‘sites-available’ ایجاد کنید:

cd /etc/nginx/
vim sites-available/laravel

 

پیکربندی های زیر را در آن پیست کنید:

server {

         listen 80;

         listen [::]:80 ipv6only=on;



         # Log files for Debugging

         access_log /var/log/nginx/laravel-access.log;

         error_log /var/log/nginx/laravel-error.log;



         # Webroot Directory for Laravel project

         root /var/www/laravel/public;

         index index.php index.html index.htm;



         # Your Domain Name

         server_name laravel.hakase-labs.co;



         location / {

                 try_files $uri $uri/ /index.php?$query_string;

         }



         # PHP-FPM Configuration Nginx

         location ~ \.php$ {

                 try_files $uri =404;

                 fastcgi_split_path_info ^(.+\.php)(/.+)$;

                 fastcgi_pass unix:/run/php/php7.2-fpm.sock;

                 fastcgi_index index.php;

                 fastcgi_param SCRIPT_FILENAME $document_root$fastcgi_script_name;

                 include fastcgi_params;

         }

 }

 

خوب حالا فایل را ذخیره کنید و خارج شوید. می توانید ویرچوال هاست را با ایجاد Symlink فایل Laravel برای دایرکتوری مدنظر، فعال نمایید.  فایل پیکربندی را تست کنید و مطمئن شوید خطایی نمی بینید:

ln -s /etc/nginx/sites-available/laravel /etc/nginx/sites-enabled/
nginx -t

 

ویرچوال هاست برای لاراول ایجاد شد. حالا باید سرویس NGINX را ریستارت کنید:

systemctl restart nginx

 

گام هفتم: نصب لاراول

قبل از اینکه به سراغ نصب لاراول برویم باید مطمئن شوید که قابلیت unzip روی سرور مجازی نصب شده است. اگر هنوز این ابزار را ندارید به کمک دستور زیر آن را نصب کنید:

sudo apt install unzip -y

 

ما در حال حاضر دایرکتوری برای لاراول  در ‘/var/www/laravel’ تعریف کرده ایم. به این دایرکتوری بروید:

cd /var/www/laravel

 

به کمک دستور Composer لاراول را نصب کنید. دو روش برای نصب لاراول پیش رو دارید. یکی اینکه آن را از طریق نصب کننده لاراول نصب نمایید و دوم اینکه آن را به کمک Composer create project نصب کنید. ما از گزینه دوم استفاده خواهیم کرد. دستور زیر را اجرا کنید:

composer create-project laravel/laravel .

 

باید منتظر نصب لاراول باشید.  بعد از چند دقیقه این فرآیند کامل می شود. باید دسترسی به پروژه لاراول را به کاربر ‘www-data’ تغییر دهیم .

chown -R www-data:root /var/www/laravel
chmod 755 /var/www/laravel/storage

 

خوب نصب لاراول بدون هیچ خطایی کامل شده است.

 گام نهایی: تست

در فایل پیکربندی ویرچوال هاست، نام دامنه برای لاراول را به صورت ‘laravel.hakase-labs.co’ تعریف کرده ایم.

مرورگر خود را باز کنید و  این عبارت را وارد کنید. ( ممکن است نام دامنه شما با این نام متفاوت باشد. پس نام دامنه خود را به کار ببرید). در این شرایط باید صفحه اصلی لاراول را مشاهده کنید.

نوشته چگونه لاراول ۵٫۶ را با NGINX بر روی اوبونتو ۱۸٫۰۴ نصب کنیم؟ اولین بار در وبلاگ وب ایده. پدیدار شد.

]]>
http://webide.ir/blog/%da%86%da%af%d9%88%d9%86%d9%87-%d9%84%d8%a7%d8%b1%d8%a7%d9%88%d9%84-5-6-%d8%b1%d8%a7-%d8%a8%d8%a7-nginx-%d8%a8%d8%b1-%d8%b1%d9%88%db%8c-%d8%a7%d9%88%d8%a8%d9%88%d9%86%d8%aa%d9%88-18-04-%d9%86%d8%b5/feed 0
چگونه نرم افزارها را بر روی سرور مجازی لینوکس به روزرسانی کنیم؟ http://webide.ir/blog/%da%86%da%af%d9%88%d9%86%d9%87-%d9%86%d8%b1%d9%85-%d8%a7%d9%81%d8%b2%d8%a7%d8%b1%d9%87%d8%a7-%d8%b1%d8%a7-%d8%a8%d8%b1-%d8%b1%d9%88%db%8c-%d8%b3%d8%b1%d9%88%d8%b1-%d9%85%d8%ac%d8%a7%d8%b2%db%8c-%d9%84 http://webide.ir/blog/%da%86%da%af%d9%88%d9%86%d9%87-%d9%86%d8%b1%d9%85-%d8%a7%d9%81%d8%b2%d8%a7%d8%b1%d9%87%d8%a7-%d8%b1%d8%a7-%d8%a8%d8%b1-%d8%b1%d9%88%db%8c-%d8%b3%d8%b1%d9%88%d8%b1-%d9%85%d8%ac%d8%a7%d8%b2%db%8c-%d9%84#respond Sun, 03 Jun 2018 04:00:40 +0000 http://webide.ir/blog/?p=2777 به روزرسانی نرم افزارها یکی از اولین و مهم ترین کارهایی است که باید بعد از دریافت سرور مجازی انجام دهید.  اسیب پذیری های مختلفی به خاطر به روز نبودن نرم افزارها در سرور رخ می دهد و شما را در معرض خطر قرار می دهد. در این مقاله به شما نشان خواهیم داد که …

نوشته چگونه نرم افزارها را بر روی سرور مجازی لینوکس به روزرسانی کنیم؟ اولین بار در وبلاگ وب ایده. پدیدار شد.

]]>
به روزرسانی نرم افزارها یکی از اولین و مهم ترین کارهایی است که باید بعد از دریافت سرور مجازی انجام دهید.  اسیب پذیری های مختلفی به خاطر به روز نبودن نرم افزارها در سرور رخ می دهد و شما را در معرض خطر قرار می دهد. در این مقاله به شما نشان خواهیم داد که چگونه می توانید نرم افزارهای سرور مجازی خود را به روزرسانی نمایید.  پس همراه وب ایده باشید.

فرایند به روزرسانی نرم افزارها بسیار ساده است و فقط چند دقیقه از زمان شما را می گیرد. برای به روزرسانی نرم افزارها بر روی سرور باید از طریق SSH به آن متصل شوید. بعد از اینکه به سرور خود وصل شدید می توانید مراحل زیر را دنبال نمایید.

اولین کاری که باید انجام دهید این است که ببینید به روزرسانی برای پکیج های نصب شده بر روی سرور وجود دارد یا خیر. اگر از سرور مجازی سنت او اس استفاده می کنید از دستور زیر کمک بگیرید:

# yum check-update

 

اگر از سرور مجازی اوبونتو استفاده می کنید می توانید از دستور زیر بهره ببرید:

# apt-get update && apt-get -s upgrade

 

دستورات بالا فهرست پکیج هایی که قابل ارتقا هستند را نشان می دهد. شما می توانید یک پکیج واحد را ارتقا دهید یا همه آن هایی که بر روی سرور نصب شده اند را ارتقا دهید.

 چگونه همه پکیج ها را به کمک دستور واحدی ارتقا ببخشیم؟

اگر از سرور مجازی سنت او اس استفاده می کنید، دستور زیر را اجرا کنید:

# yum update

 

از شما خواسته می شود به روزرسانی را تایید کنید. عبارت Y را وارد کنید و سپس اینتر را بزنید. در این شرایط فرایند به روزرسانی آغاز خواهد شد.

اگر از سرور مجازی اوبونتو استفاده می کنید از دستور زیر بهره ببرید:

# apt-get update && apt-get upgrade

 

سیستم از شما می خواهد به روزرسانی را تایید کنید. عبارت Yرا بزنید و اینتر را وارد کنید تا فرایند آغاز شود. بسته به تعداد و اندازه پکیج هایی که باید به روزرسانی شود این فرایند از چند ثانیه تا  چند دقیقه زمانبر خواهد بود. بعد از اینکه فرایند به روزرسانی کامل شد، نرم افزارهای سیستم به روز خواهد شد. به خاطر داشته باشید که اگر می خواهید سیستم تان از آخرین نسخه نرم افزارها استفاده کند باید این فرآیند را به طور مرتب تکرار کنید.  اگر اینکار برایتان دشوار بود به روزرسانی نرم افزارها را به صورت خودکار در آورید تا دیگر نیازی به آپدیت دستی نباشد.

نوشته چگونه نرم افزارها را بر روی سرور مجازی لینوکس به روزرسانی کنیم؟ اولین بار در وبلاگ وب ایده. پدیدار شد.

]]>
http://webide.ir/blog/%da%86%da%af%d9%88%d9%86%d9%87-%d9%86%d8%b1%d9%85-%d8%a7%d9%81%d8%b2%d8%a7%d8%b1%d9%87%d8%a7-%d8%b1%d8%a7-%d8%a8%d8%b1-%d8%b1%d9%88%db%8c-%d8%b3%d8%b1%d9%88%d8%b1-%d9%85%d8%ac%d8%a7%d8%b2%db%8c-%d9%84/feed 0
چگونه سایت های متعددی را بر روی سرور مجازی میزبانی کنیم؟ http://webide.ir/blog/%da%86%da%af%d9%88%d9%86%d9%87-%d8%b3%d8%a7%db%8c%d8%aa-%d9%87%d8%a7%db%8c-%d9%85%d8%aa%d8%b9%d8%af%d8%af%db%8c-%d8%b1%d8%a7-%d8%a8%d8%b1-%d8%b1%d9%88%db%8c-%d8%b3%d8%b1%d9%88%d8%b1-%d9%85%d8%ac%d8%a7 http://webide.ir/blog/%da%86%da%af%d9%88%d9%86%d9%87-%d8%b3%d8%a7%db%8c%d8%aa-%d9%87%d8%a7%db%8c-%d9%85%d8%aa%d8%b9%d8%af%d8%af%db%8c-%d8%b1%d8%a7-%d8%a8%d8%b1-%d8%b1%d9%88%db%8c-%d8%b3%d8%b1%d9%88%d8%b1-%d9%85%d8%ac%d8%a7#respond Tue, 29 May 2018 04:00:46 +0000 http://webide.ir/blog/?p=2766 در این مقاله سعی می کنیم به صورت مرحله به مرحله دستورات مربوط به میزبانی چندین سایت بر روی  سرور مجازی اوبونتو یا سنت او اس را با هم مرور کنیم. میزبانی چندین دامنه یا زیردامنه در سرور مجازی به کمک ویرچوال هاست در آپاچی یا بلوک سرور در NGINX بسیار ساده و اسان است. …

نوشته چگونه سایت های متعددی را بر روی سرور مجازی میزبانی کنیم؟ اولین بار در وبلاگ وب ایده. پدیدار شد.

]]>
در این مقاله سعی می کنیم به صورت مرحله به مرحله دستورات مربوط به میزبانی چندین سایت بر روی  سرور مجازی اوبونتو یا سنت او اس را با هم مرور کنیم. میزبانی چندین دامنه یا زیردامنه در سرور مجازی به کمک ویرچوال هاست در آپاچی یا بلوک سرور در NGINX بسیار ساده و اسان است. پس همراه وب ایده باشید تا این فرآیند را با هم مرور کنیم.

ویرچوال هاست(Virtual Hosts) آپاچی:

ویرچوال هاست در آپاچی به کاربران اجازه می دهد سایت های متعددی را بر روی یک آی پی آدرس میزبانی کنند و تنظیمات خوبی را برای هر سایت فراهم آورند.  برای اینکه بتوانید ویرچوال هاست آپاچی را برای میزبانی دامنه یا زیر دامنه های متعدد پیکربندی کنید از طریق SSH به سرور مجازی وصل شوید  و آپاچی را نصب نمایید.

بر روی سرور مجازی اوبونتو یا دبیان می توانید از دستور زیر استفاده کنید:

apt-get update

apt-get install apache2

 

 

بر روی سرور سنت او اس یا فدورا از دستور زیر بهره ببرید:

yum update



yum install httpd

 

 

بک آپی از پیکربندی های آپاچی تهیه کنید و سپس  دستوردهنده ویرچوال هاست را برای سایت تنظیم و راه اندازی نمایید:

 بر روی اوبونتو یا دبیان:

فایل پیکربندی اصلی آپاچی(etc/apache2/apache2.conf) را ویرایش کنید و خط زیر را پیدا کنید و uncomment نمایید.

vi /etc/apache2/apache2.conf

IncludeOptional sites-enabled/*.conf

 

 

سنت او اس یا فدورا:

فایل پیکربندی اصلی آپاچی(/etc/httpd/conf/httpd.conf) را ویرایش کنید و خط زیر را uncomment نمایید:

vi /etc/httpd/conf/httpd.conf

NameVirtualHost *:80

 

 

لطفا توجه داشته باشید که دستوردهنده NameVirtualHost در حال حاضر به طور پیش فرض بر روی اوبونتو ۱۶٫۰۴ و سنت او اس ۷ فعال شده است. ویرچوال هاست را در آپاچی برای هر دامنه یا زیردامنه ایجاد کنید. به عنوان مثال فرض کنید می خواهیم ویرچوال هاستی برای domain1.com و domain2.com ایجاد نماییم.

 در اوبونتو یا دبیان:

vi /etc/apache2/sites-available/domain1.conf

<VirtualHost *:80>
DocumentRoot “/var/www/html/domain1”
ServerName domain1.com
ServerAlias www.domain1.com

# enter other directives here

<Directory /var/www/html/domain1/>
Options FollowSymLinks
AllowOverride All
Order allow,deny
allow from all

</Directory>
ErrorLog /var/log/apache2/domain1.com-error_log
CustomLog /var/log/apache2/domain2.com-access_log common
</VirtualHost>

vi /etc/apache2/sites-available/domain2.conf

<VirtualHost *:80>
DocumentRoot “/var/www/html/domain2”
ServerName domain2.com
ServerAlias www.domain2.com

# enter other directives here
</VirtualHost>

 

 

پیکربندی domain1.conf و domain2.conf را در آپاچی به کمک دستور زیر فعال کنید:

ln -s /etc/apache2/sites-available/domain1.conf /etc/apache2/sites-enabled/domain1.conf

ln -s /etc/apache2/sites-available/domain2.conf /etc/apache2/sites-enabled/domain2.conf

 

 

یا اینکه می توانید از دستور a2ensite برای فعالسازی این پیکربندی ها در آپاچی استفاده کنید:

sudo a2ensite domain1.conf

sudo a2ensite domain2.conf

 

 

برای اینکه تغییرات اعمال شود آپاچی را ریستارت کنید:

service apache2 restart

 

سنت او اس یا فدورا:

فایل پیکربندی اصلی در آپاچی (/etc/httpd/conf/httpd.conf) را ویرایش کنید و ویرچوال هاست را در انتها بیفزایید:

vi /etc/httpd/conf/httpd.conf

<VirtualHost *:80>
DocumentRoot “/var/www/html/domain1”
ServerName domain1.com
ServerAlias www.domain1.com
# enter other directives here
</VirtualHost>
<VirtualHost *:80>
DocumentRoot “/var/www/html/domain2”
ServerName domain2.com
ServerAlias www.domain2.com
# enter other directives here
</VirtualHost>

 

 

برای اینکه تغییرات اعمال شود آپاچی را ریستارت کنید:

service httpd restart

 

دایرکتوری های /var/www/html/domain1 و /var/www/html/domain2 را ایجاد کنید و سپس سایت خود را در آن ها آپلود نمایید. همه فایل های سایت باید توسط وب سرور قابل خواندن باشد پس مالکیت درستی را تنظیم کنید.

 در اوبونتو یا دبیان:

chown www-data:www-data -R /var/www/html/domain*

 

سنت او اس یا فدورا:

chown apache:apache -R /var/www/html/domain*

 

بلوک سرور NGINX:

برای اینکه بلوک سرور در NGINX را به گونه ای تنظیم کنیم که بتواند دامنه یا زیر دامنه متعددی را میزبانی کند، از طریق SSH به سرور مجازی خود متصل شود:

در اوبونتو یا دبیان از دستور زیر استفاده کنید:

apt-get update

apt-get install nginx

 

 

در سنت او اس یا فدورا:

yum update

yum install nginx

 

 

از فایل پیکربندی NGINX بک آپ بگیرید و سپس بلوک سرور را برای اولین سایت ایجاد نمایید:

 در اوبونتو یا دبیان:

فایل پیکربندی جدیدی برای اولین دامنه ایجاد کنید:

vi /etc/nginx/sites-available/domain1.conf

 

خطوط زیر را به آن اضافه کنید:

server {

    listen 80;



    server_name domain1.com;



    root /var/www/html/domain1.com;

    index  index.html index.htm index.php;



    location / {

        try_files $uri $uri/ =404;

    }



# add other directives here;



}

 

 

سنت او اس یا فدورا:

دستورات زیر را اجرا کنید:

mkdir /etc/nginx/sites-available

mkdir /etc/nginx/sites-enabled

 

 

خطوط زیر را به فایل پیکربندی اصلی NGINX(/etc/nginx/nginx.conf) در انتهای بلوک HTTP اضافه کنید:

vi /etc/nginx/nginx.conf

include /etc/nginx/sites-enabled/*.conf;

 

 

برای اولین سایت فایل پیکربندی جدیدی ایجاد کنید:

vi /etc/nginx/sites-available/domain1.com

server {

    listen       80;

    server_name  domain1.com;

    root   /var/www/html/domain1.com/;

    index  index.html index.htm index.php;



    location / {

        try_files $uri $uri/ =404;

    }



# add other directives here;



}

 

 

پیکربندی domain1.conf در NGINX را به کمک دستور زیر فعال کنید:

sudo ln -s /etc/nginx/sites-available/domain1.com /etc/nginx/sites-enabled/

 

برای اعمال تغییر، NGINX را ریستارت کنید:

service nginx restart

 

هر کدام از سایت ها را به دایرکتوری روت مشخص شده در بلوک سرور آپلود نمایید. به عنوان مثال:

mkdir -p /var/www/html/domain1

 

دسترسی و مالکیت درستی برای فایل های سایت ایجاد کنید.

chown -R www-data:www-data /var/www/html/domain1

 

خوب کار ما تمام شده است. شما می توانید همین فرآیند را برای سایت های دیگر تکرار کنید. فقط به خاطر داشته باشید برای هر دامنه یا زیردامنه ای که می خواهید بر روی سرور میزبانی کنید باید یک رکورد ایجاد کنید که به آی پی آدرس سرور اشاره دارد و بعد از اینکه تغییرات DNS به طور کامل در طول اینترنت پخش شد، بازدید کننده سایت باید بتواند  از طریق مرورگر به سایت هایتان دسترسی داشته باشد.

نوشته چگونه سایت های متعددی را بر روی سرور مجازی میزبانی کنیم؟ اولین بار در وبلاگ وب ایده. پدیدار شد.

]]>
http://webide.ir/blog/%da%86%da%af%d9%88%d9%86%d9%87-%d8%b3%d8%a7%db%8c%d8%aa-%d9%87%d8%a7%db%8c-%d9%85%d8%aa%d8%b9%d8%af%d8%af%db%8c-%d8%b1%d8%a7-%d8%a8%d8%b1-%d8%b1%d9%88%db%8c-%d8%b3%d8%b1%d9%88%d8%b1-%d9%85%d8%ac%d8%a7/feed 0
مهاجرت از هاست اشتراکی به سمت سرور مجازی: هر آن چیزی که باید در این مورد بدانید http://webide.ir/blog/%d9%85%d9%87%d8%a7%d8%ac%d8%b1%d8%aa-%d8%a7%d8%b2-%d9%87%d8%a7%d8%b3%d8%aa-%d8%a7%d8%b4%d8%aa%d8%b1%d8%a7%da%a9%db%8c-%d8%a8%d9%87-%d8%b3%d9%85%d8%aa-%d8%b3%d8%b1%d9%88%d8%b1-%d9%85%d8%ac%d8%a7%d8%b2 http://webide.ir/blog/%d9%85%d9%87%d8%a7%d8%ac%d8%b1%d8%aa-%d8%a7%d8%b2-%d9%87%d8%a7%d8%b3%d8%aa-%d8%a7%d8%b4%d8%aa%d8%b1%d8%a7%da%a9%db%8c-%d8%a8%d9%87-%d8%b3%d9%85%d8%aa-%d8%b3%d8%b1%d9%88%d8%b1-%d9%85%d8%ac%d8%a7%d8%b2#respond Wed, 23 May 2018 04:00:57 +0000 http://webide.ir/blog/?p=2752 بیشتر افراد حضور خود در دنیای آنلاین را با هاست اشتراکی آغاز می کنند. هر هاست اشتراکی کنترل پنلی را هم در اختیار افراد قرار می دهد.  محبوب ترین و پرکاربردترین کنترل پنل هایی که در هاست اشتراکی مورد استفاده قرار می گیرد سی پنل و دایرکت ادمین است. این ها رابط کاربری عالی دارند …

نوشته مهاجرت از هاست اشتراکی به سمت سرور مجازی: هر آن چیزی که باید در این مورد بدانید اولین بار در وبلاگ وب ایده. پدیدار شد.

]]>
بیشتر افراد حضور خود در دنیای آنلاین را با هاست اشتراکی آغاز می کنند. هر هاست اشتراکی کنترل پنلی را هم در اختیار افراد قرار می دهد.  محبوب ترین و پرکاربردترین کنترل پنل هایی که در هاست اشتراکی مورد استفاده قرار می گیرد سی پنل و دایرکت ادمین است. این ها رابط کاربری عالی دارند و کار با آن ها ساده و اسان است.  دیر یا زود سایت افراد رشد می کند و ممکن است برای بهبود شرایط  موجود، این افراد به گزینه های پیشرفته تری همچون سرور مجازی یا سرور اختصاصی نیاز داشته باشند.  زمانی که آن ها از هاست اشتراکی به سرور مجازی یا اختصاصی مهاجرت می کنند نمی دانند چه انتظاری باید داشته باشند و چه کاری باید انجام دهند. در این مقاله سعی می کنید کارهایی که در مورد مهاجرت از هاست اشتراکی به VPS نیاز است را با هم مرور کنیم. پس همراه وب ایده باشید.

چرا باید از هاست اشتراکی به سرور مجازی مهاجرت کنیم؟

سایت کسب وکار شما ممکن است با گذشت زمان رشد کند. در این شرایط نیازهای هاستینگ تان نیز تغییر پیدا خواهد کرد. اگر در مورد مهاجرت از هاست اشتراکی به سرور مجازی مطمئن نیستید و به دنبال دلیل منطقی می گردید ، موارد  زیر را مورد بررسی قرار دهید:

  • شما سرور مجازی خود را با سایر افراد تصادفی به اشتراک نمی گذارید: اگرچه هر تامین کننده خدمات هاست تمام تلاش خود را برای حفظ عملکرد بهینه سرورها انجام می دهد اما شما هرگز نمی دانید سایر سایت هایی که بر روی هاست اشتراکی میزبانی می شوند چه کاری انجام می دهند. همانطور که در مقالات قبلی نیز ذکر کردیم، عملکرد سایت هایی که بر روی هاست اشتراکی قرار دارند بر روی سایر سایت ها نیز تاثیر دارد.  زمانی که سرور مجازی مهاجرت می کنید شما منابع اختصاصی خود را دریافت خواهید کرد که مختص خودتان است.
  • می توانید کنترل کاملی بر روی سرور داشته باشید: اگرچه بیشتر شرکت ها کنترل کاملی به VPS نمی دهند اما کنترلی که شما در این شرایط دارید بسیار بیشتر از کنترلی است که بر روی هاست اشتراکی داشته اید. زمانی که کنترل خوبی بر روی سرور مجازی خود دارید می توانید نحوه کارکرد آن را پیکربندی کنید. بر روی سرور مجازی با دسترسی روت کامل می توانید  پایگاه داده نامحدود، دامنه نامحدود و اکانت FTP نامحدود داشته باشید. البته واژه نامحدود  به اندازه منابع سرور شما تعریف می شود.
  • به کمک سرور مجازی سایت شما می تواند بازدیدکنندگان بیشتری داشته باشد: به طور کلی، سرورهای مجازی ترافیک بیشتری را نسبت به هاست های اشتراکی مدیریت می کنند. زمانی که شما سرور خود را با افراد زیادی به اشتراک می گذارید و همه آن ها ترافیکی به سمت سایت خود دارند، این موضوع بر روی عملکرد سرور اثر می گذارد. زمانی که هاست اشتراکی دارید و ترافیک سایتتان افزایش پیدا می کند ممکن است زمان بارگذاری سایت طولانی تر شود. همانطور که بیان کردیم سرور مجازی می تواند در مقایسه با هاست اشتراکی ترافیک بیشتری را مدیریت نماید.
  • سایت شما بر روی VPS سریع تر است: در این شرایط لازم نیست منابع خود را با سایر افراد به اشتراک بگذارید . این مووضع بدین معنی است که شما عملکرد بهتری خواهید داشت. سایت در سرور مجازی سرعت بیشتری را تجربه می کند.
  • اگر سرورهای مجازی به درستی پیکربندی شوند می توانند امنیت بالاتری داشته باشند: اگر سرور مجازی خود را به درستی پیکربندی کنید و از آن محافظت نمایید امنیت بسیار بیشتری نسبت به هاست اشتراکی دریافت خواهید مرد. سرور مجازی تنها متعلق به شماست. به کمک این گزینه خطر دسترسی به داده ها و منابع بسیار کاهش پیدا می کند مگر اینکه خودتان این دسترسی را به افراد داده باشید. با اینحال اگر سرور مجازی خود را به درستی پیکربندی نکرده باشید احتمال بروز مشکل وجود خواهد داشت. اگر تجربه و تخصص کافی برای مدیریت سرور مجازی را نداری می توانید این کار را به شرکت ما بسپارید و از پلن سرور مجازی مدیریت شده استفاده نمایید. یک پیکربندی نادرست در پایگاه داده یا وب سرور می تواند مشکلات زیادی برایتان ایجاد کند.

 چه زمانی باید به سرور مجازی مهاجرت کنیم؟

قوانین سخت یا دستورالعمل های خاصی برای انجام اینکار وجود ندارد اما برخی از موارد وجود دارد که نشان می دهد شما مجبور به مهاجرت هستید و باید پلن بهتری را برای میزبانی سایت خود انتخاب نمایید:

  • ترافیک زیادی به سمت سایت دارید: خوب اصلی ترین دلیل برای مهاجرت از هاست اشتراکی به سرور مجازی همین گزینه است. زمانی که ترافیک سایت افزایش می یابد ممکن است هاست اشتراکی نتواند این مقدار ترافیک ر مدیریت کند. همچنین منابع با سایر سایت ها به اشتراک گذاشته شده است و همین امر سرعت بارگذاری سایت را پایین می آورد. سرور مجازی عملکرد بهتر و سریع تری برای سایت شما فراهم می کند
  • می خواهید اپلیکیشن هایی را نصب کنید که در هاست اشتراکی مجاز به انجام آن نیستید: بیشتر هاست های اشتراکی به اپلیکیشن ها و سرویس های خاصی محدود می شوند. اگر از سرور مجازی استفاده کنید می توانید هر اپلیکیشنی که خواستید را نصب کنید( البته باید سیاست های شرکت تامین کننده را هم مدنظر داشته باشید).  در هاست اشتراکی باید با نسخه PHP انتخابی شرکت خود را وفق دهید. این در حالیست که در VPS می توانید از هر نسخه PHP ای که دوست داشتید استفاده نمایید.
  • زمانی که برای ایمیل ها، اکانت های FTP و پایگاه داده به منابع بیشتری نیاز دارید: هاست اشتراکی معمولا تعداد ایمیل و گزینه های محدودی دارد. زمانی که سرور مجازی را انتخاب می کنید چنین محدودیت هایی نخواهید داشت.
  • زمانی که به دنبال تست گزینه های بیشتر هستید: تست پیکربندی های مختلف و یادگیری دستورات جدید علت دیگری برای مهاجرت از هاست اشتراکی به سرور مجازی است.

بعد از مهاجرت به سرور مجازی چه باید بکنیم؟

اگر این مهاجرت به درستی انجام شود می تواند کار اسانی باشد. چند موضوع وجود دارد که باید مدنظر قرار گیرد. برخی از این موارد عبارتند از :

  • به SSH متصل شوید: قبل از اینکه بخواهید کاری انجام دهید باید وارد سرور شوید. می توانید به کمک SSH اینکار را انجام دهید. اگر تازه کار و مبتدی هستید دستورات اصلی را یاد بگیرید.
  • پسورد روت خود را عوض کنید: اولین و مهم ترین کاری که باید بر روی سرور مجازی خود انجام دهید تغییر پسورد روت است. آن را به پسورد قوی عوض کنید. توصیه می شود از پسوردهای مختلفی برای هر سرویس استفاده نمایید.
  • ناحیه زمانی را به روزرسانی کنید: ناحیه زمانی سرور خود را به ناحیه ای که در آن قرار دارید تغییر دهید.
  • اگر می خواهید از سرور مجازی به زبان دیگری استفاده کنید باید system locale را نیز تنظیم و راه اندازی کنید.
  • کاربر sudo را ایجاد کنید: شما باید کاربری با دسترسی روت ایجاد کنید و دسترسی روت نام کاربری Root را غیر فعال کنید.  اینکار مانع از حملات بروت فورس به سرور می شود.
  • SSH خود را امن کنید: مراحل زیادی برای امن کردن SSH وجود دارد. تعویض پورت پیش فرض، غیر فعال کردن لاگین SSH برای کاربر روت، تنظیم تایید هویت دو مرحله ای از جمله این مراحل است.
  • به روزرسانی های خودکار را فراموش نکنید: شما باید همیشه سرور و اپلیکیشن های موجود در آن را به روز نگه دارید. اگر می خواهید امنیت سرور مجازی را تامین کنید این گزینه را هرگز فراموش نکنید.
  • یک فایروال بر روی سرور مجازی خود نصب کنید: ما قبلا در مورد نصب فایروال و تنظیم و پیکربندی آن صحبت کرده ایم.
  • به کمک Fail2Ban جلوی حملات بروت فورس را بگیرید: این گزینه به طور خودکار آی پی آدرسی که تلاش می کند به سرور شما حمله کند را مسدود می ساد. این گزینه همچنین آی پی هایی که تلاش می کنند در سیستم لاگین شوند و نمی توانند را هم مسدود می سازد.
  • بک آپ های خودکار را راه اندازی کنید: همیشه از داده های خود بک آپ بگیرید.
  • زمان آپتایم سرور خود را مانیتور کنید: شما می توانید از اپلیکیشن هایی همچون Icinga، Monitorix،Cacti، Nagios استفاده کنید.
  • وظایف تکراری را در سرور مجازی خودکارسازی کنید: برخی از کارهایی که در سرور مجازی انجام می شوند تکراری هستند. می توانید این وظایف را به کمک cron خودکارسازی کنید.
  • کنترل پنل مدنظر خود را نصب کنید: شما می توانید از میان کنترل پنل های موجود یکی را نصب کنید.
  • اگر دوست نداشتید از کنترل پنل استفاده کنید باید LEMP، LAMP و MEAN مورد نیاز توسط اپلیکیشن ها را نصب نمایید. همچنین باید سرور FTP رانصب کنید و اکانت خود را ایجاد نمایید. کار دیگری که باید انجام دهید تنظیم و راه اندازی میل سرور است.
  • اگر مشکلی در مدیریت سرور مجازی خود داشتید از پلن سرور مجازی مدیریت شده استفاده کنید.

نوشته مهاجرت از هاست اشتراکی به سمت سرور مجازی: هر آن چیزی که باید در این مورد بدانید اولین بار در وبلاگ وب ایده. پدیدار شد.

]]>
http://webide.ir/blog/%d9%85%d9%87%d8%a7%d8%ac%d8%b1%d8%aa-%d8%a7%d8%b2-%d9%87%d8%a7%d8%b3%d8%aa-%d8%a7%d8%b4%d8%aa%d8%b1%d8%a7%da%a9%db%8c-%d8%a8%d9%87-%d8%b3%d9%85%d8%aa-%d8%b3%d8%b1%d9%88%d8%b1-%d9%85%d8%ac%d8%a7%d8%b2/feed 0
بعد از دریافت سرور مجازی اوبونتو چه کاری باید انجام داد؟ http://webide.ir/blog/%d8%a8%d8%b9%d8%af-%d8%a7%d8%b2-%d8%af%d8%b1%db%8c%d8%a7%d9%81%d8%aa-%d8%b3%d8%b1%d9%88%d8%b1-%d9%85%d8%ac%d8%a7%d8%b2%db%8c-%d8%a7%d9%88%d8%a8%d9%88%d9%86%d8%aa%d9%88-%da%86%d9%87-%da%a9%d8%a7%d8%b1 http://webide.ir/blog/%d8%a8%d8%b9%d8%af-%d8%a7%d8%b2-%d8%af%d8%b1%db%8c%d8%a7%d9%81%d8%aa-%d8%b3%d8%b1%d9%88%d8%b1-%d9%85%d8%ac%d8%a7%d8%b2%db%8c-%d8%a7%d9%88%d8%a8%d9%88%d9%86%d8%aa%d9%88-%da%86%d9%87-%da%a9%d8%a7%d8%b1#respond Sun, 20 May 2018 04:00:42 +0000 http://webide.ir/blog/?p=2740 حالا که سرور مجازی اوبونتو را دریافت کرده اید باید گام هایی را برای بهبود عملکرد آن بردارید. شما می توانید بلافاصله کار خود را با آن آغاز کنید و از تمامی مزایای سرور مجازی لینوکس بهره ببرید اما  مواردی که در این مقاله بیان خواهیم کرد به شما کمک می کند تجربه بهتری از …

نوشته بعد از دریافت سرور مجازی اوبونتو چه کاری باید انجام داد؟ اولین بار در وبلاگ وب ایده. پدیدار شد.

]]>
حالا که سرور مجازی اوبونتو را دریافت کرده اید باید گام هایی را برای بهبود عملکرد آن بردارید. شما می توانید بلافاصله کار خود را با آن آغاز کنید و از تمامی مزایای سرور مجازی لینوکس بهره ببرید اما  مواردی که در این مقاله بیان خواهیم کرد به شما کمک می کند تجربه بهتری از سرور خود داشته باشید. پس همراه وب ایده باشید.

به سرور مجازی خود متصل شوید:

این موضوع ممکن است به نظر واضح و روشن برسد اما قبل از اینکه بخواهید کاری روی VPS خود انجام دهید باید به سرور مجازی متصل شوید. روش های زیادی برای اتصال و لاگین وجود دارد. بسته به سیستم عاملی که استفاده می کنید این موضوع ممکن است متفاوت باشد.  دستورالعمل های لاگین را بر اساس سیستم عامل خود دنبال کنید.

 

 سرور خود را به روزرسانی نمایید:

اولین کاری که باید همیشه انجام دهید به روزرسانی سرور مجازی است. شما می توانید سرور خود را به کمک دستور زیر به روزرسانی نمایید:

apt-get update && apt-get upgrade -y

 

این دستور کل پکیج های سیستم شما را به آخرین نسخه به روزرسانی می کند. شما باید به طور منظم سرور مجازی خود را به روز نمایید.  می توانید برای اینکار یک یادآور ایجاد  کنید.  برای به روزرسانی خودکار در لینوکس می توانید از مقاله زیر استفاده کنید.

 

 حتما بخوانید: چگونه به روزرسانی های خودکار را در سرور مجازی لینوکس فعال کنیم؟

 

 سرور مجازی خود را امن کنید:

تا زمانی که به طور کامل سرور خود را پیکربندی و امن نکرده اید هیچ کاری انجام ندهید.  اگر در مورد سرور مجازی اوبونتو تازه کار و مبتدی هستید می توانید از گزینه سرور مجازی مدیریت شده استفاده نمایید و از شرکت ما بخواهید امنیت سرور را برایتان تامین کنند.

 تایید هویت دو مرحله ای را فعال کنید:

 

تایید هویت دو مرحله ای اساسا بدین معناست که شما به یک کد نیاز دارید که برای لاگین کردن در سرور مجازی از آن استفاده می شود.  استفاده از این روش مانع از لاگین کاربران تایید نشده در سرور می شود. پس آن را جدی بگیرید.

 از SSH keys استفاده کنید:

روش دیگری که برای امن کردن سرور وجود دارد  جلوگیری از دسترس ناخواسته به کمک SSH keys است.

اینکار  مانع از لاگین شدن افراد به سرور می شود و آن ها را ملزم می کند ترکیبی از public key و private را فراهم آورند.

 از پسورد قدرتمندی استفاده کنید:

هر جایی که می خواهید ثبت نام کنید باید پسورد قدرتمندی داشته باشید و این گزینه تنها برای سرور مجازی نیست.  شما می توانید پسورد قوی را از طریق دستورات خط فرمان ایجاد کنید. توصیه می شود برای هر لاگین یا سرویس از پسورد متفاوتی استفاده کنید. ترکیبی از پسورد قوی به همراه SSH keys و تایید هویت دو مرحله ای می تواند امنیت سرور را تا حد زیادی افزایش دهد.

 پورت پیش فرض SSH را تغییر دهید:

همانطور که می دانید پورت پیش فرض SSH بر روی عدد ۲۲ تنظیم شده است. شما باید آن را تغییر دهید زیرا بخش رایجی از حملات از طریق این پورت صورت می گیرد.

 فایروال خود را تنظیم کنید:

یکی از تغییرات امنیتی که می توانید بر روی سرور مجازی خود انجام دهید استفاده از فایروال است. روش های زیادی برای اینکار وجود دارد.  شما می توانید از iptables یا UFW استفاده کنید.  به عنوان مثال آموزش زیر به شما کمک می کند Iptable را روی اوبونتو یا سنت او اس پیکربندی کنید.

 

 حتما بخوانید: چگونه بر روی اوبونتو یا سنت او اس، فایروال را با iptable تنظیم کنیم؟

 

همچنین می توانید از fail2ban برای پیشگیری از حملات brute-force بر روی SSH، HTTP، FTP و SMTP استفاده کنید.

 برای سایت خود از گواهینامه SSL استفاده کنید:

شما باید از گواهینامه SSL  روی سایت های خود استفاده کنید. این موضوع یکی از فاکتورهای رتبه بندی گوگل است و می تواند دیده شدن سایت در موتورهای جستجو و نیز امنیت سایت را بهبود ببخشد. اینکار می تواند اعتماد بین شرکت و مخاطب را هم افزایش دهد. فراموش نکنید که همه ترافیک HTTP را به HTTPS انتقال دهید.

 از سرور مجازی خود بک آپ بگیرید:

داشتن بک آپ یک راه حل هوشمندانه و البته ضروری است. شما هرگز نمی دانید در روزها یا ماه های اینده چه اتفاقی قرار است رخ دهد. پس سعی کنید از سرور خود بک آپ تهیه کنید.

 مانیتورینگ را تنظیم کنید:

شما باید سرور مجازی خود را مانیتور کنید تا ببینید همه چیز به درستی اجرا می شود را خیر. در این شرایط می توانید از اپلیکیشن هایی همچون Icinga یا سرویس های رایگان مانیتورینگ بهره ببرید.

 از یک کنترل پنل استفاده کنید:

حتی در مواردی که از سرور مجازی لینوکس استفاده می کنید که به طور پیش فرض از دستورات خط فرمان برای مدیریت آن استفاده می شود باز هم می توانید از کنترل پنل بهره ببرید.

در این شرایط می توانید از سی پنل یا دایرکت ادمین استفاده کنید و سرور مجازی خود را از طریق رابط گرافیکی مدیریت نمایید.  گزینه های اپن سورس زیادی وجود دارد.

 

 حتما بخوانید: بعد از دریافت سرور مجازی سنت او اس چه کارهایی باید انجام داد؟

 

میل سرور خود را راه اندازی کنید:

مراقب باشید. تنظیم  و راه اندازی میل سرور فرایند طولانی و دشواری است و به مانیتوریتگ منظم و پیکربندی مکرر نیاز دارد.  برای راه اندازی میل سرور آموزش های زیادی وجود دارد اما اگر نمی توانید اینکار را خودتان انجام دهید با ما تماس بگیرید.

 

FTP سرور خود را راه اندازی کنید:

شما همیشه به این سرور نیاز خواهید داشت. توصیه می شود از FTP امن استفاده کنید. می توانید VSFTPD را نصب کنید که رایگان و متن باز است و تنظیم و راه اندازی سریع و اسانی دارد. فراموش نکنید که برای کاربران FTP از پسورد قوی استفاده نمایید.

 اپلیکیشن های مورد نیاز را نصب کنید:

گزینه های بسیار زیادی در اختیار شما قرار دارد. هر کدام از اپلیکیشن ها به مجموعه سرویس های مختلفی نیاز دارند و ممکن است پیش نیازهای متفاوتی هم داشته باشند. حالا می توانید از سرور مجازی اوبونتو که راه اندازی و تنظیم کرده اید لذت ببرید. اگر تازه کار هستید می توانید از سرور مدیریت شما وب ایده بهره مند شوید.

هنوز سرور مجازی نخریده اید؟ همینک سفارش دهید

نوشته بعد از دریافت سرور مجازی اوبونتو چه کاری باید انجام داد؟ اولین بار در وبلاگ وب ایده. پدیدار شد.

]]>
http://webide.ir/blog/%d8%a8%d8%b9%d8%af-%d8%a7%d8%b2-%d8%af%d8%b1%db%8c%d8%a7%d9%81%d8%aa-%d8%b3%d8%b1%d9%88%d8%b1-%d9%85%d8%ac%d8%a7%d8%b2%db%8c-%d8%a7%d9%88%d8%a8%d9%88%d9%86%d8%aa%d9%88-%da%86%d9%87-%da%a9%d8%a7%d8%b1/feed 0
هر آنچه که باید در مورد سرور مجازی و سرور فیزیکی بدانید http://webide.ir/blog/%d9%87%d8%b1-%d8%a2%d9%86%da%86%d9%87-%da%a9%d9%87-%d8%a8%d8%a7%db%8c%d8%af-%d8%af%d8%b1-%d9%85%d9%88%d8%b1%d8%af-%d8%b3%d8%b1%d9%88%d8%b1-%d9%85%d8%ac%d8%a7%d8%b2%db%8c-%d9%88-%d8%b3%d8%b1%d9%88 http://webide.ir/blog/%d9%87%d8%b1-%d8%a2%d9%86%da%86%d9%87-%da%a9%d9%87-%d8%a8%d8%a7%db%8c%d8%af-%d8%af%d8%b1-%d9%85%d9%88%d8%b1%d8%af-%d8%b3%d8%b1%d9%88%d8%b1-%d9%85%d8%ac%d8%a7%d8%b2%db%8c-%d9%88-%d8%b3%d8%b1%d9%88#respond Tue, 15 May 2018 04:00:28 +0000 http://webide.ir/blog/?p=2728 در این مقاله قصد داریم تفاوت های کلیدی بین سرور فیزیکی و مجازی را از دیدگاه یک مشتری مورد بررسی قرار دهیم.  در این مسیر سعی می کنیم برخی از تصوراتی که در مورد سرورها وجود دارد را هم  مرور نماییم. امیدواریم این آموزش بتواند به شرکت ها و افراد کمک کند در خرید سرور، …

نوشته هر آنچه که باید در مورد سرور مجازی و سرور فیزیکی بدانید اولین بار در وبلاگ وب ایده. پدیدار شد.

]]>
در این مقاله قصد داریم تفاوت های کلیدی بین سرور فیزیکی و مجازی را از دیدگاه یک مشتری مورد بررسی قرار دهیم.  در این مسیر سعی می کنیم برخی از تصوراتی که در مورد سرورها وجود دارد را هم  مرور نماییم. امیدواریم این آموزش بتواند به شرکت ها و افراد کمک کند در خرید سرور، بهترین تصمیم را اتخاذ کنند. پس همراه وب ایده باشید.

سرور فیزیکی:

سرور فیزیکی  همانطور که از نامش پیداست، یک رایانه فیزیکی است که بر روی آن سیستم عاملی همچون ویندوز یا لینوکس نصب می شود.  این سرور فیزیکی تقریبا  در بیشتر جوانب شبیه رایانه های دسکتاپی است و در عین حال  بیشترِ بهبودهایی که سیستم های دسکتاپی ندارند را در خود دارد. سرورهای فیزیکی  اندازه بزرگ تری دارند و اجزای به کار رفته در آن ها بسیار قدرتمند است. همه آن ها نیازمند فضای جداگانه ای در رک سرور هستند. بیشتر سرورها همچنین دو یا چند پردازنده فیزیکی با هسته های متعدد دارند.

 سرور مجازی( VPS یا  ماشین مجازی):

برای اینکه همه افراد با هر دانشی بتوانند مفهوم سرور مجازی را درک کنند باید در مورد  نحوه کار مجازی سازی کمی صحبت کنیم.

هایپروایزر(Hypervisor):

یک سیستم عامل یا نرم افزاری در داخل سیستم عامل است که محیط رایانه ای را شبیه سازی می کند که در آن ماشین مجازی ایجاد شده و سپس اجرا می گردد. این موضوع بدین معنی است که هایپروایزر می تواند یک نرم افزار جداگانه( هایپروایزر نوع ۲)  یا یک سیستم عامل کامل باشد که می تواند به عنوان هایپروایزر عمل کند( هایپروایزر نوع ۱). نمونه های هایپروایزر ۲ در برگیرنده ویرچوال باکس اوراکل، VMware Workstation و Microsoft VirtualPC است. نمونه های هایپروایزر نوع ۱ نیز شامل VMware ESXi، مایکروسافت هایپر وی، KVM، XEN و سایر موارد است.  هایپروایزر نوع ۱  را می توان همانند یک سیستم عامل بر روی سرور نصب کرد. زمانی که هایپروایزر بر روی سرور نصب می شود، منابع آن به طور مساوی  در میان ماشین های مجازی تقسیم می شود و یک سرور می تواند میزبان ماشین های مجازی متعددی باشد.  زمانی که ماشین مجازی ایجاد شد همانند سایر رایانه ها عمل می کند و شما می توانید آن را روشن کنید و سیستم عاملش را همانند هر رایانه دیگری بارگذاری نمایید.  در این شرایط سیستم عامل فکر می کند که بر روی رایانه فیزیکی در حال اجراست. هر ماشین مجازی سخت افزار مجازی خود را خواهد داشت.  این ماشین مجازی پردازنده ها، هارد دیسک ها و رابط های شبکه خودش را دارد. این موضوع بدین معنی است که ماشین مجازی به طور پیش فرض نمی داند که ماشین مجازی است مگر اینکه نرم افزاری وجود داشته باشد که این موضوع را شناسایی نماید.

 

حتما بخوانید:  ۶ سوال رایج در مورد سرور مجازی

مزایا و معایب سرورهای فیزیکی در برابر سرورهای مجازی:

خوب حالا که مفهوم سرور مجازی را به خوبی می دانید می توانید  این دو مورد را با هم مقایسه کنید.

معایب  سرور فیزیکی:

  • سرورهای فیزیکی بسیار گران قیمت تر از سرورهای مجازی هستند. این موضوع بدین خاطر است که منابعی که برای اجرا و حفظ سرور فیزیکی نیاز هست هزینه بیشتری دارد
  • مدیریت آن دشوارتر است: مدیریت سرورهای فیزیکی به طور کلی سخت تر است. این موضوع زمانی که مشکل در  سرورها رخ می دهد بیشتر خود را نشان می دهد. همانند هر ماشین دیگری ، ممکن است زمانی وجود داشته که باشد سرور به درستی کار نکند. در این شرایط بازیابی و بک آپ گیری یکی از کابوس های مدیران خواهد بود زیرا سرور باید از  همان ابتدا به صورت مجدد ایجاد شود و سپس داده ها از بک آپ موجود بازیابی کردد. برای سیستم های تولیدی ضروری، این موضوع به معنای داون تایم حداقل هشت ساعتی است. برای پیشگیری از بروز چنین بحران هایی ، شرکت ها کلاسترهایی از دو یا چند سرور را ایجاد می کنند.
  • مقیاس پذیری کمتری دارد: بدون داون تایم اضافی تقریبا ارتقا سرور ناممکن است.  زمانی که می خواهید سرور اختصاصی خریداری کنید بهتر است موارد مرتبط با ارتقا را از همان ابتدا مدنظر داشته باشید. در غیر اینصورت ممکن است ارتقا به سفارش یک سرور جدید منجر شود.

 مزایای سرور فیزیکی:

  • قدرتمندتر از سرور مجازی است:  همین یک دلیل کافیست که افراد و صاحبان سایت ها از سرور اختصاصی برای میزبانی سایت خود استفاده کنند.  خوب اجازه دهید این موضوع با جزییات بیشتری مورد بررسی قرار دهیم. اگر ما سرور فیزیکی با ۸ گیگابایت رم و پردازنده دو هسته ای داشته باشیم و همین ویژگی ها را در سرور مجازی هم رعایت کنیم، سرور فیزیکی نتایج بهتری برایمان خواهد داشت.  این موضوع بدین خاطر است که سرور فیزیکی از مشکلات عملکردی که در ماشین های مجازی وجود دارد رنج نمی برد.

 معایب سرور مجازی:

  • در مقایسه با سرور اختصاصی، عملکرد کمتری دارد: همانطور که قبلا نیز بیان کردیم ماشین های مجازی نسبت به سرورهای فیزیکی عملکرد پایین تری دارند. این موضوع دلایل متعددی دارد.  اصلی ترین دلیل برای این امر مشکلات عملکردی است که بین ماشین مجازی و خود هایپروایزر وجود دارد. در بیشتر موارد، این موضوع زیاد مرتبط نیست زیرا  چنین معایبی را می توان با ایجاد کلاستری از سه یا چند سرور مجازی حل کرد.  علاوه بر این به کمک فناوری SSD drive عملکرد سرور مجازی افزایش یافته است.

 مزایای سرور مجازی:

  • ارزان تر از سرور فیزیکی است: سرورهای فیزیکی که ماشین مجازی بر روی آن قرار می گیرد  می تواند میزبان ماشین های مجازی متعددی باشد. منابع در میان ماشین های مجازی تقسیم می شود و همین امر باعث می شود هر کدام از ماشین های مجازی منابع کمتری از هاست والد داشته باشند و همین امر هزینه ها را کاهش می دهد
  • مدیریت ساده تری دارد: این گزینه یکی از مزایای اصلی ماشین های مجازی نسبت به سرور اختصاصی است. ماشین مجازی مدیریت ساده تری دارد. به عنوان مثال نصب سرور فیزیکی به بررسی دقیق تر سخت افزار سرور و سایر موارد بستگی دارد. اگر چیزی به درستی کار نکند نصب و پیکربندی با مشکل مواجه خواهد شد. با اینحال زمانی که ماشین مجازی توسعه پیدا می کند، این ماشین درایورهای خود را از هاست والد به دست می آورد و بلافاصله برای کار آماده خواهد بود.
  • بک آپ گیری و بازیابی اطلاعات ساده تر است: زمانی که به هر دلیلی مشکلی رخ می دهد این بک آپ ها را می توان بلافاصله بازیابی کرد و کل ماشین مجازی را بازیابی نمود.  واضح است که در چنین شرایطی داون تایم به شدت کاهش پیدا می کند.
  • مقیاس پذیرو انعطاف پذیر است: برای اجرای ارتقا منابع با رم، پردازنده و فضای دیسک بیشتر نیازی به داون تایم زیاد نخواهد بود.
  • بهترین انتخاب برای میزبانی هر خدمتی در وب است: اینکه بخواهید یک وبلاگ کوچک راه اندازی کنید یا یک شبکه اجتماعی بزرگ را مدیریت نمایید زیاد مهم نخواهد بود.  سرور مجازی را می توان در هر شرایطی به کار برد.  اگر نیاز بود می توانید از سرور مجازی مدیریت شده نیز استفاده کنید.

 سرور مجازی یا سرور اختصاصی؟ کدام یک برای کسب وکار شما مناسب تر است؟

شاید بتوان گفت در بیشتر موارد، سرور مجازی گزینه بهتری است. مجازی سازی به عنوان یک فناوری روز به روز بهتر می شود. تقریبا هر شرکتی در سرتاسر جهان می تواند از این مجازی سازی به خوبی استفاده کند.  مگر در مواردی که واقعا به قدرت سرور اختصاصی نیاز دارید و بودجه زیادی در اختیار دارید، هیچ دلیلی برای انتخاب نکردن سرور مجازی نخواهید داشت.

نوشته هر آنچه که باید در مورد سرور مجازی و سرور فیزیکی بدانید اولین بار در وبلاگ وب ایده. پدیدار شد.

]]>
http://webide.ir/blog/%d9%87%d8%b1-%d8%a2%d9%86%da%86%d9%87-%da%a9%d9%87-%d8%a8%d8%a7%db%8c%d8%af-%d8%af%d8%b1-%d9%85%d9%88%d8%b1%d8%af-%d8%b3%d8%b1%d9%88%d8%b1-%d9%85%d8%ac%d8%a7%d8%b2%db%8c-%d9%88-%d8%b3%d8%b1%d9%88/feed 0
چگونه مونگو دی بی را بر روی اوبونتو ۱۶٫۰۴ نصب کنیم؟ http://webide.ir/blog/%d9%86%d8%b5%d8%a8-%d9%85%d9%88%d9%86%da%af%d9%88-%d8%af%db%8c-%d8%a8%db%8c-%d8%a7%d9%88%d8%a8%d9%88%d9%86%d8%aa%d9%88 http://webide.ir/blog/%d9%86%d8%b5%d8%a8-%d9%85%d9%88%d9%86%da%af%d9%88-%d8%af%db%8c-%d8%a8%db%8c-%d8%a7%d9%88%d8%a8%d9%88%d9%86%d8%aa%d9%88#respond Tue, 06 Mar 2018 04:00:23 +0000 http://webide.ir/blog/?p=2498 همانطور که می دانید مونگو دی بی(MongoDB) یکی از پایگاه داده های رایگان و متن باز غیر SQL ای است که به طور گسترده ای برای کاربردهای مدرن وب، مورد استفاده قرار می گیرد. در این مقاله قصد داریم نحوه نصب مونگو دی بی بر روی سرور مجازی که سیستم عامل اوبونتو بر روی آن …

نوشته چگونه مونگو دی بی را بر روی اوبونتو ۱۶٫۰۴ نصب کنیم؟ اولین بار در وبلاگ وب ایده. پدیدار شد.

]]>
همانطور که می دانید مونگو دی بی(MongoDB) یکی از پایگاه داده های رایگان و متن باز غیر SQL ای است که به طور گسترده ای برای کاربردهای مدرن وب، مورد استفاده قرار می گیرد. در این مقاله قصد داریم نحوه نصب مونگو دی بی بر روی سرور مجازی که سیستم عامل اوبونتو بر روی آن نصب شده است را با هم مرور کنیم. پس همراه وب ایده باشید.

پیش نیازها:

برای دنبال کردن این آموزش، به موارد زیر نیاز خواهید داشت:

یک سرور مجازی با سیستم عامل اوبونتو ۱۶٫۰۴ ، کاربر غیر روت با دسترسی Sudo و فایروال.

گام اول: اضافه کردن مخزن مونگو دی بی

مونگو دی بی در حال حاضر در مخزن پکیج های اوبونتو قرار گرفته است اما مخزن رسمی آن، نسخه های به روزتری را در اختیار شما قرار می دهد و یک روش توصیه شده برای نصب نرم افزارهاست. در این مرحله، ما مخزن رسمی را به سرور مجازی خود اضافه خواهیم کرد. اوبونتو قابل اعتماد بودن پکیج نرم افزارها را با تایید امضای آن، مورد بررسی قرار می دهد. به همین خاطر قبل از هر کاری باید Key آن را برای مخزن رسمی مونگو دی بی ایمپورت کنیم.

برای اینکار از دستور زیر استفاده کنید:

$sudo apt-key adv --keyserver hkp://keyserver.ubuntu.com:80 --recv EA312927

 

بعد از اینکه به طور موفقیت آمیز، Key را ایمپورت کردید باید خروجی زیر را داشته باشید:

gpg: Total number processed: 1
gpg:               imported: 1  (RSA: 1)

 

حالا باید جزییات مخزن مونگو دی بی را نیز اضافه کنیم. پس از دستور apt استفاده کنید تا ببینید از کجا باید پکیج ها را دانلود کنید.  دستور زیر را برای ایجاد فایلی برای مونگو دی بی اجرا نمایید:

$echo "deb http://repo.mongodb.org/apt/ubuntu xenial/mongodb-org/3.2 multiverse" | sudo tee /etc/apt/sources.list.d/mongodb-org-3.2.list

 

بعد از اضافه کردن جزییات مخزن، باید فهرست پکیج ها را به روزرسانی کنیم:

$sudo apt-get update

 

گام دوم: نصب و تایید مونگو دی بی

خوب در این مرحله می توانید خود مونگو دی بی را نصب نمایید.

$sudo apt-get install -y mongodb-org

 

این دستور  پکیج های متعددی که در برگیرنده آخرین نسخه از مونگو دی بی به همراه سایر ابزارهای مفید مدیریت سرور مونگو دی بی است را نصب می نماید. در مرحله بعد، مونگو دی بی را با دستور زیر استارت کنید:

$sudo systemctl start mongod

 

شما می توانید از دستور systemctl برای بررسی آغاز به کار درست سرویس ها هم استفاده نمایید:

$sudo systemctl status mongod

 

● mongodb.service - High-performance, schema-free document-oriented database
   Loaded: loaded (/etc/systemd/system/mongodb.service; enabled; vendor preset: enabled)
   Active: active (running) since Mon 2016-04-25 14:57:20 EDT; 1min 30s ago
 Main PID: 4093 (mongod)
    Tasks: 16 (limit: 512)
   Memory: 47.1M
      CPU: 1.224s
   CGroup: /system.slice/mongodb.service
           └─4093 /usr/bin/mongod --quiet --config /etc/mongod.conf

 

 

آخرین مرحله فعالسازی آغاز خودکار مونگو دی بی به هنگام اجرای سرور است:

$sudo systemctl enable mongod

 

خوب حالا سرور MongoDB شما پیکربندی شده و در حال اجراست. می توانید این پایگاه داده را به کمک دستورات systemctl مدیریت کنید.

گام سوم:تنظیم دستورات فایروال( اختیاری)

فرض می کنیم شما دستورات اولیه برای نصب و راه اندازی فایروال بر روی سرور را دنبال کرده اید. اگر می خواهید از مونگو دی بی خود به صورت لوکال در همان سروری استفاده کنید که اپلیکیشن های مورد نیاز در آن نصب شده و در حال اجراست، بهتر است تنظیمات ان را امن کنید. با اینحال اگر دوست دارید از طریق اینترنت هم به سرور مونگو دی بی وصل شوید،  باید ورودی های مرتبط را در UFW مجاز کنیم. برای فعالسازی دسترسی به مونگو دی بی بر روی پورت پیش فرض ۲۷۰۱۷ از هر مکان دلخواه، می توانید از دستور sudo ufw allow27017  استفاده کنید. با اینحال فعالسازی دسترسی به مونگو دی بی از طریق اینترنت باعث می شود دسترسی نامحدودی به کل سرور پایگاه داده شما ایجاد شود. در بیشتر موارد، باید تنها از طریق موقعیت های قابل اعتماد به این سرور دسترسی داشته باشید. برای انجام اینکار می توانید دسترسی به پورت پیش فرض مونگو دی بی را فعال کنید و در عین حال آی پی آدرس سرور های دیگری که می توانند به آن متصل شوند را مشخص کنید. برای اینکار از دستور زیر استفاده کنید:

$sudo ufw allow from your_other_server_ip/32 to any port 27017

 

می توانید به کمک دستور زیر ، تغییرات ایجاد شده در تنظیمات فایروال را تایید کنید:

sudo ufw status

 

شما باید ترافیکی را از پورت ۲۷۰۱۷ را در خروجی مدنظر مشاهده کنید. اگر تصمیم دارید برای اتصال به سرور مونگو دی بی از آی پی آدرس خاصی استفاده کنید، ای پی آدرس موقعیت مجاز در خروجی  به جای بخش Anywhere، ظاهر خواهد شد.

Status: active

To                         Action      From
--                         ------      ----
27017                      ALLOW       Anywhere
OpenSSH                    ALLOW       Anywhere
27017 (v6)                 ALLOW       Anywhere (v6)
OpenSSH (v6)               ALLOW       Anywhere (v6)

 

خوب آموزش ما به پایان رسیده است. امیدواریم این آموزش بتواند راهنمای خوبی برای نصب مونگو دی بی بر روی اوبونتو ۱۶٫۰۴ باشد.

نوشته چگونه مونگو دی بی را بر روی اوبونتو ۱۶٫۰۴ نصب کنیم؟ اولین بار در وبلاگ وب ایده. پدیدار شد.

]]>
http://webide.ir/blog/%d9%86%d8%b5%d8%a8-%d9%85%d9%88%d9%86%da%af%d9%88-%d8%af%db%8c-%d8%a8%db%8c-%d8%a7%d9%88%d8%a8%d9%88%d9%86%d8%aa%d9%88/feed 0
چگونه ISPConfig 3 را بر روی اوبونتو ۱۶٫۰۴ نصب کنیم؟ http://webide.ir/blog/%da%86%da%af%d9%88%d9%86%d9%87-ispconfig-3-%d8%b1%d8%a7-%d8%a8%d8%b1-%d8%b1%d9%88%db%8c-%d8%a7%d9%88%d8%a8%d9%88%d9%86%d8%aa%d9%88-16-04-%d9%86%d8%b5%d8%a8-%da%a9%d9%86%db%8c%d9%85%d8%9f http://webide.ir/blog/%da%86%da%af%d9%88%d9%86%d9%87-ispconfig-3-%d8%b1%d8%a7-%d8%a8%d8%b1-%d8%b1%d9%88%db%8c-%d8%a7%d9%88%d8%a8%d9%88%d9%86%d8%aa%d9%88-16-04-%d9%86%d8%b5%d8%a8-%da%a9%d9%86%db%8c%d9%85%d8%9f#respond Tue, 13 Feb 2018 04:00:08 +0000 http://webide.ir/blog/?p=2417 در این مقاله به شما نشان خواهیم داد که چگونه می توانید ISPConfig 3 را بر روی ابونتو ۱۶٫۰۴ نصب کنید. همانطور که می دانید ISPConfig 3 یک کنترل پنل متن باز هاستینگ است که سرعت بسیار زیادی دارد، امن است و پایداری بسیار خوبی در اختیار کاربران قرار می دهد. این کنترل پنل توسط …

نوشته چگونه ISPConfig 3 را بر روی اوبونتو ۱۶٫۰۴ نصب کنیم؟ اولین بار در وبلاگ وب ایده. پدیدار شد.

]]>
در این مقاله به شما نشان خواهیم داد که چگونه می توانید ISPConfig 3 را بر روی ابونتو ۱۶٫۰۴ نصب کنید. همانطور که می دانید ISPConfig 3 یک کنترل پنل متن باز هاستینگ است که سرعت بسیار زیادی دارد، امن است و پایداری بسیار خوبی در اختیار کاربران قرار می دهد. این کنترل پنل توسط ادمین های زیادی برای مدیریت سرور از طریق رابط مبتنی بر وب مورد استفاده قرار می گیرد.  این کنترل پنل از سرویس های مختلفی همچون آپاچی، Nginx، MySQL، Bind و غیره پشتیبانی می کند.  ISPConfig 3 برای مسائل مدیریتی سایت، ایجاد اکانت ایمیلی و کاربران FTP، ایجاد پایگاه داده Mysql، تنظیم Cron jobs، مدیریت DNS و سایر موارد استفاده می شود. اگر با دقت مراحلی که در این مقاله بیان می شود را دنبال کنید می توانید به راحتی این کنترل پنل را بر روی اوبونتو نصب کنید. پس همراه وب ایده باشید.

قبل از هر کاری از طریق SSH به سرور مجازی خود وصل شوید:

حالا نرم افزارهای سیستم را به روزرسانی کنید. برای انجام اینکار می توانید از دستورات زیر استفاده نمایید.

sudo apt-get update

sudo apt-get upgrade

در این مرحله باید اطمینان حاصل کنید هکه Apparmor  بر روی سرور در حال اجرا نیست. شما می توانید آن را به طور کامل و به کمک دستور زیر از سرور خود غیر فعال و حذف کنید:

sudo systemctl stop apparmor.service

sudo apt-get remove apparmor apparmor-utils

در این مرحله، باید برخی از پکیج های ضروری را نصب نمایید. از دستورات زیر استفاده کنید:

sudo apt-get install openssl apache2 apache2-utils apache2-doc libapache2-mod-php php7.0 php7.0-common php7.0-cli php7.0-mysql php7.0-sqlite3 php7.0-imap php7.0-gd php7.0-cgi php7.0-zip php7.0-mbstring php7.0-opcache php7.0-curl php7.0-intl php7.0-pspell php7.0-recode php7.0-tidy php7.0-xmlrpc php7.0-xsl libapache2-mod-fcgid php-auth apache2-suexec-pristine php-pear php7.0-mcrypt mcrypt imagemagick libruby memcached php-memcache php-imagick libapache2-mod-python php-gettext php-apcu mariadb-server mariadb-client phpmyadmin postfix postfix-mysql postfix-doc dovecot-imapd dovecot-pop3d dovecot-mysql dovecot-sieve dovecot-lmtpd postgrey amavisd-new spamassassin clamav clamav-daemon clamav-docs mailman roundcube roundcube-core roundcube-mysql roundcube-plugins roundcube-plugins-extra php-net-sieve tinymce getmail4 javascript-common libjs-jquery-mousewheel rkhunter binutils zoo zip unzip bzip2 vlogger webalizer awstats geoip-database libclass-dbi-mysql-perl bind9 dnsutils haveged daemon libio-string-perl libio-socket-ssl-perl libnet-ident-perl quota quotatool libnet-dns-perl pure-ftpd-common pure-ftpd-mysql cabextract apt-listchanges libnet-ldap-perl libauthen-sasl-perl arj nomarch lzop

برخی از این پکیج ها ممکن است برای پیکربندی های خاصی نیاز باشند اما ما همه آن ها را نصب می کنیم. در طول نصب، باید به برخی از سوالات پایه ای پاسخ دهید. زمانی که سرویس Postfixرا نصب می کنید از شما خواسته می شو پیکربندی مدنظر خود را انتخاب کنید. در این مرحله Internet site را انتخاب کنید. سپس برای نام ایمیل سیستم، هاست نیم سرور خود را وارد نمایید. اگر از شما خواسته شد، وب سرور را انتخاب کنید می توانید از apachi2 استفاده کنید. همچنین از شما خواسته می شود پسوردی برای پایگاه داده وارد کنید. مطمئن شوید که از پسورد قوی استفاده می کنید.

بعد از اینکه فرآیند نصب پکیج های مدنظر تمام شد، باید نرم افزار را پیکربندی کنید. اجازه دهید کار خود را با آپاچی آغاز کنیم. ماژول های زیر را فعال کنید:

sudo a2enmod rewrite ssl cgi include actions suexec dav_fs dav auth_digest alias

sudo phpenmod mcrypt

سپس سرویس آپاچی را ریستارت کنید تا تغییرات اعمال شوند:

sudo systemctl restart apache2.service

سرویس دیگری که باید پیکربندی شود، pure-ftpd است. از آنجایی که شما مجبور هستید برای کاربران خود دسترسی FTP را به سرور مجازی اوبونتو بدهید بهتر است این سرویس را هم پیکربندی کنید. در این شرایط باید محیط chroot را پیکربندی نمایید تا کاربران به باقی سیستم دسترسی نداشته باشند. فایل /etc/default/pure-ftpd-common  را ویرایش کنید و مقدار VIRTUALCHROOT  را از False به true تغییر دهید.

sudo nano /etc/default/pure-ftpd-common

VIRTUALCHROOT=true

همچنین می توانید SSL Certificate را برای امن کردن سرویس FTP خود راه اندازی کنید.سرویس مدنظر را ریستارت کنید تا تغییرات اعمال شوند:

sudo systemctl restart pure-ftpd-mysql.service

در این مرحله می توانید Posfix و Mailman را پیکربندی کنید. فایل پیکربندی Postfix master را ویرایش کنید:

sudo nano /etc/postfix/master.cf

اساسا، ما مجبور خواهیم بود برخی از خطوط را در این فایل uncomment کنیم. فایل شما باید شبیه فایل زیر باشد:

submission inet n       –       y       –       –       smtpd

  -o syslog_name=postfix/submission

  -o smtpd_tls_security_level=encrypt

  -o smtpd_sasl_auth_enable=yes

  -o smtpd_client_restrictions=permit_sasl_authenticated,reject

#  -o smtpd_reject_unlisted_recipient=no

#  -o smtpd_client_restrictions=$mua_client_restrictions

#  -o smtpd_helo_restrictions=$mua_helo_restrictions

#  -o smtpd_sender_restrictions=$mua_sender_restrictions

#  -o smtpd_recipient_restrictions=

#  -o smtpd_relay_restrictions=permit_sasl_authenticated,reject

#  -o milter_macro_daemon_name=ORIGINATING

smtps     inet  n       –       y       –       –       smtpd

  -o syslog_name=postfix/smtps

  -o smtpd_tls_wrappermode=yes

  -o smtpd_sasl_auth_enable=yes

  -o smtpd_client_restrictions=permit_sasl_authenticated,reject

#  -o smtpd_reject_unlisted_recipient=no

#  -o smtpd_client_restrictions=$mua_client_restrictions

#  -o smtpd_helo_restrictions=$mua_helo_restrictions

#  -o smtpd_sender_restrictions=$mua_sender_restrictions

#  -o smtpd_recipient_restrictions=

#  -o smtpd_relay_restrictions=permit_sasl_authenticated,reject

#  -o milter_macro_daemon_name=ORIGINATING

 فایل را ذخیره کنید و ببندید.  سپس می توانیم فهرست جدیدی برای Mailman ایجاد کنیم:

.

sudo newlist mailman

از شما خواسته می شود ایمیل فردی که این فهرست را اجرا می کند وارد کنید. باید پسورد خود را هم وارد نمایید. این اسکریپت خروجی از aliases را فراهم می کند که باید به فایل /etc/aliases  اضافه شود:

sudo nano /etc/aliases

فایل باید شبیه فایل زیر باشد:

# Required aliases

postmaster:     root

MAILER-DAEMON:  postmaster

# Common aliases

abuse:          postmaster

spam:           postmaster

# Other aliases

clamav: root

mailman:              “|/var/lib/mailman/mail/mailman post mailman”

mailman-admin:        “|/var/lib/mailman/mail/mailman admin mailman”

mailman-bounces:      “|/var/lib/mailman/mail/mailman bounces mailman”

mailman-confirm:      “|/var/lib/mailman/mail/mailman confirm mailman”

mailman-join:         “|/var/lib/mailman/mail/mailman join mailman”

mailman-leave:        “|/var/lib/mailman/mail/mailman leave mailman”

mailman-owner:        “|/var/lib/mailman/mail/mailman owner mailman”

mailman-request:      “|/var/lib/mailman/mail/mailman request mailman”

mailman-subscribe:    “|/var/lib/mailman/mail/mailman subscribe mailman”

mailman-unsubscribe:  “|/var/lib/mailman/mail/mailman unsubscribe mailman”

فایل را ذخیره کنید و ببندید. پایگاه داده alias را آغاز کنید و سرویس را ریستارت نمایید:

sudo newaliases

sudo systemctl restart mailman.service

sudo systemctl restart postfix.service

علاوه بر این شما باید SpamAssassin را متوقف و غیر فعال کنید:

sudo systemctl stop spamassassin.service

sudo systemctl disable spamassassin.service

سپس فایل /etc/cron.d/awstats  را حذف کنید:

sudo rm -f /etc/cron.d/awstats

در نهایت می توانید ISPConfig را نصب کنید. آخرین نسخه از آن را دانلود و به کمک دستور زیر نصب کنید:

cd /tmp

sudo wget -O ispconfig.tar.gz https://git.ispconfig.org/ispconfig/ispconfig3/repository/archive.tar.gz?ref=stable-3.1

sudo tar xfz ispconfig.tar.gz

cd ispconfig3*/install/

sudo php -q install.php

برای تکمیل شدن فرایند نصب به سوالات موجود پاسخ دهید و سپس به کمک آدرس زیر به کنترل پنل خود دست یابید:

https://IP-ADDRESS:8080

شما باید IP-ADDRESS  را با ای پی آدرس سرور خود جایگزین کنید.

 

نوشته چگونه ISPConfig 3 را بر روی اوبونتو ۱۶٫۰۴ نصب کنیم؟ اولین بار در وبلاگ وب ایده. پدیدار شد.

]]>
http://webide.ir/blog/%da%86%da%af%d9%88%d9%86%d9%87-ispconfig-3-%d8%b1%d8%a7-%d8%a8%d8%b1-%d8%b1%d9%88%db%8c-%d8%a7%d9%88%d8%a8%d9%88%d9%86%d8%aa%d9%88-16-04-%d9%86%d8%b5%d8%a8-%da%a9%d9%86%db%8c%d9%85%d8%9f/feed 0
چگونه جاوا را بر روی اوبونتو ۱۶٫۰۴ نصب کنیم؟ http://webide.ir/blog/%d9%86%d8%b5%d8%a8-%d8%ac%d8%a7%d9%88%d8%a7-%d8%a7%d8%a8%d9%88%d9%86%d8%aa%d9%88 http://webide.ir/blog/%d9%86%d8%b5%d8%a8-%d8%ac%d8%a7%d9%88%d8%a7-%d8%a7%d8%a8%d9%88%d9%86%d8%aa%d9%88#comments Sun, 11 Feb 2018 04:00:40 +0000 http://webide.ir/blog/?p=2410 در این مقاله قصد داریم نحوه نصب جاوا بر روی اوبونتو ۱۶٫۰۴ را با هم مرور کنیم. Oracle JDK نسخه رسمی توزیع شده توسط اوراکل است. این راهنما را می توان بر روی دبیان و لینوکس مینت نیز مورد استفاده قرار داد اما به خاطر داشته باشید که  موارد بیان شده در این مقاله بر …

نوشته چگونه جاوا را بر روی اوبونتو ۱۶٫۰۴ نصب کنیم؟ اولین بار در وبلاگ وب ایده. پدیدار شد.

]]>
در این مقاله قصد داریم نحوه نصب جاوا بر روی اوبونتو ۱۶٫۰۴ را با هم مرور کنیم. Oracle JDK نسخه رسمی توزیع شده توسط اوراکل است. این راهنما را می توان بر روی دبیان و لینوکس مینت نیز مورد استفاده قرار داد اما به خاطر داشته باشید که  موارد بیان شده در این مقاله بر روی ابونتو تست شده است. نصب جاوا بر روی ابونتو ۱۶٫۰۴ بسیار اسان است. کافیست مراحلی که در ادامه بیان می شود را با دقت دنبال کنید. پس همراه وب ایده باشید.

از طریق SSH به سرور مجازی خود متصل شوید:

قبل از هر کاری به کمک دستور زیر به VPS خود وصل شوید:

ssh my_sudo_user@my_server

پکیج های مرتبط با سیستم عامل را به روزرسانی کنید:

مطمئن شوید که فهرست پکیج های سیستم عامل و پکیج ها را به روزرسانی می کنید. از دستور زیر استفاده کنید:

sudo apt-get update && sudo apt-get -y upgrade

روش های زیادی برای نصب جاول وجود دارد.

 نصب Java JDK از طریق PPA بر روی اوبونتو ۱۶٫۰۴:

ما از مخزن PPA برای نصب جاوا استفاده می کنیم. در فرایند نصب اسکریپت از شما می خواهد توافق لایسنس را بپذیرید.برای اضافه کردن مخزن Webupd8 Team PPA، از دستور زیر در سرور استفاده کنید:

sudo apt-get install software-properties-common

sudo apt-add-repository ppa:webupd8team/java

sudo apt-get update

JDk8 را نصب کنید:

شما می توانید به کمک دستور زیر JDk8 را نصب کنید:

sudo apt install oracle-java8-installer

برای اینکه ببینید همه چیز به درستی انجام شده یا خیر دستور زیر را اجرا کنید:

java -version

باید کدی شبیه کد زیر داشته باشید:

java version “1.8.0_121”

Java(TM) SE Runtime Environment (build 1.8.0_121-b13)

Java HotSpot(TM) 64-Bit Server VM (build 25.121-b13, mixed mode)

JDK7 را نصب کنید:

اگر لازم باشد JDK7 را نصب کنید، دستور زیر را اجرا نمایید:

sudo apt install oracle-java7-installer

نسخه JDK9 developer preview:

برای نصب JDK9 developer preview، دستور زیر را اجرا کنید:

sudo apt install oracle-java9-installer

نصب دستی Oracle Java JDK بر روی اوبونتو ۱۶٫۰۴:

آخرین نسخه از JDK8 را از سایت اوراکل دانلود کنید:

cd /tmp

wget –continue –no-check-certificate –header “Cookie: oraclelicense=a” ‘http://download.oracle.com/otn-pub/java/jdk/8u121-b13/e9e7ea248e2c4826b92b3f075a80e441/jdk-8u121-linux-x64.tar.gz’

فایل را با دستور زیر اکسترکت کنید:

tar -xf jdk-8u121-linux-x64.tar.gz

دایرکتوری را انتقال دهید:

sudo mkdir -p /usr/lib/jvm

sudo mv jdk1.8* /usr/lib/jvm/java-8-oracle

نسخه پیش فرض جاوا را تنظیم کنید:

sudo update-alternatives –install /usr/bin/java java /usr/lib/jvm/java-8-oracle/jre/bin/java 1091

sudo update-alternatives –install /usr/bin/javac javac /usr/lib/jvm/java-8-oracle/bin/javac 1091

 برای تعیین متغیرهای محیط جاوا، یک فایل جدید /etc/profile.d/jdk.sh  با دستور زیر ایجاد کنید:

export J2SDKDIR=/usr/lib/jvm/java-8-oracle

export J2REDIR=/usr/lib/jvm/java-8-oracle/jre

export PATH=$PATH:/usr/lib/jvm/java-8-oracle/bin:/usr/lib/jvm/java-8-oracle/db/bin:/usr/lib/jvm/java-8-oracle/jre/bin

export JAVA_HOME=/usr/lib/jvm/java-8-oracle

export DERBY_HOME=/usr/lib/jvm/java-8-oracle/db

دستور زیر را اجرا کنید:

sudo source /etc/profile.d/jdk.sh

مثل قبل چک کنید و ببینید همه کارها درست پیش رفته یا خیر:

 

java -version

باید کدی شبیه کد زیر داشته باشید:

java version “1.8.0_121”

Java(TM) SE Runtime Environment (build 1.8.0_121-b13)

Java HotSpot(TM) 64-Bit Server VM (build 25.121-b13, mixed mode)

خوب کار ما تمام شده است. حالا می توانید نرم افزارهای مبتنی بر جاوا همچون Tomcat،GitBucke و GlassFish 4 را بر روی سرور خود نصب کنید.

نوشته چگونه جاوا را بر روی اوبونتو ۱۶٫۰۴ نصب کنیم؟ اولین بار در وبلاگ وب ایده. پدیدار شد.

]]>
http://webide.ir/blog/%d9%86%d8%b5%d8%a8-%d8%ac%d8%a7%d9%88%d8%a7-%d8%a7%d8%a8%d9%88%d9%86%d8%aa%d9%88/feed 1